Su 'ontu 'e sa Survile de Mamujada

Anti'amente in Mamujada v’adiada una ’emina 'i si vortavada in sùrvile, usavada s’ozu santu, e issa a pustis si ziravada in mus'òne e in gattu; e a'nd’issa si ziravada in mus'òne intravada 'in su buccu ’e sa crài a che suzzàre su sàmbene a sos pitzinneddos 'éne battizàos; che li suzzàva’da su sàmbene e arrumbavana tanados e morìana dae 'ùssu.

Ma sas anzianas timmende lis ponìana sa òrthi'e sutta su 'appithale à ju'ende attharju no los to'àvada. Si 'ar'i vorta dubitàvana de l’àere to'àu, che ziràvana sa tripide a s’imbesse, a vadìada una émina 'i dubitàvana de esséred issa e andàvana a dommo sua e l’a'attàvana tottu aggrumerà

a e tando s’assi'uràvana de essered' issa. La dimandàvana pro itte 'u gai e issa naràvada:– Jài l’isc'ìes vois pro itte so’ gòi. Torràech' a zirare sa tripide ed eo jài miche peso.

E vinzas 'i non che ziràvana sa tripide issa non siche pesàvada. A una vorta 'i issa udi assurvilà'a non siche podìad' is'onzare prusu.
'Ando su pitzinnu es puntu dae sa sùrvile (assuvbilàu) naravana: “Su pitzinnu er mortu assurvilàu a est tottu tanàdu” (livido, dissanguato); si narava: “tanàdu 'e 'i'adu” (livido come il fegato).